KNOWLEDGE BANK @ SPU

เป็นโครงการเชื่อมโยงชุมชนนักวิชาการ อาจารย์ นักวิจัย บรรณารักษ์ และ นักศึกษามหาวิทยาลัยศรีปทุมในการนำคลังความรู้ของคณะและหน่วยงานมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน ในฐานข้อมูลเดียวกัน

คลังข้อมูลสถาบันมหาวิทยาลัยศรีปทุม

(SPU-IR : Sripatum University Institutional Repository)

แหล่งรวมข้อมูลผลงานด้านวิชาการของคณาจารย์ นักศึกษา และนักวิจัยของมหาวิทยาลัยศรีปทุม ได้แก่ บทความวิชาการ

ผลงานวิจัย วิทยานิพนธ์ สารนิพนธ์ ตำราและสื่อการสอน ที่จัดเก็บในรูปแบบดิจิทัล

เพื่อให้บุคลากร นักศึกษา และบุคคลทั่วไปที่สนใจ สามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูลผลงานวิชาการ และเอกสารดิจิทัลต่าง ๆ

ของมหาวิทยาลัยศรีปทุม ได้อย่างเสรี (Free Open Access) เป็นการส่งเสริมคุณภาพและความแข็งแกร่งด้านวิชาการของ

มหาวิทยาลัย ให้เผยแพร่ เกิดการพัฒนาและต่อยอดองค์ความรู้ เพื่อนำไปสู่ประโยชน์ของประเทศ

ชุมชนใน SPU-IR

เลือกชุมชนเพื่อเรียกดูคอลเลคชัน

ตอนนี้กำลังแสดง1 - 8 ของ 33

College of Aviation and Transportation

วิทยาลัยการบินและคมนาคม

Graduate College of Management

วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ

School of Business Administration

คณะบริหารธุรกิจ

College of Logistics and Supply Chain

วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน

Institute General Education

สำนักวิชาศึกษาทั่วไป

School of Communication Arts

คณะนิเทศศาสตร์

College of Tourism and Hospitality

วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ

School of Accounting

คณะบัญชี

ผลงานล่าสุด

รายการ

การปลดจากล้มละลายโดยผลของกฎหมาย

(มหาวิทยาลัยศรีปทุม, 2556) ปิยะนันท์ ทองห่อ

การปลดจากล้มละลาย มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นรางวัลให้แก่ลูกหนี้ที่สุจริตและให้ความร่วมมือในการรวบรวมและจำหน่ายทรัพย์สินของตนเพื่อแบ่งทรัพย์สินให้แก่เจ้าหนี้ทั้งหลาย เมื่อลูกหนี้ได้รับการปลดจากล้มละลายแล้ว จะทำให้ลูกหนี้หลุดพ้นจากหนี้สินทั้งปวงอันพึงขอรับชำระได้ และส่งผลให้เจ้าหนี้ไม่สามารถติดตามบังคับชำระหนี้ในหนี้ที่ลูกหนี้หลุดพ้นนั้น สารนิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา แนวความคิด ทฤษฎี ตลอดจนเหตุผลสำคัญในการบัญญัติกฎหมายล้มละลายในเรื่องการปลดจากล้มละลายของประเทศไทย สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และออสเตรเลีย เพื่อค้นหาแนวทางในการปรับปรุงประเภทหนี้ที่ลูกหนี้ไม่หลุดพ้นแม้จะได้รับการปลดจากล้มละลาย และเพื่อหาวิธีการป้องกันและปราบปรามการใช้ช่องทางการปลดจากล้มละลายโดยผลของกฎหมายเป็นทางออกสำหรับลูกหนี้ที่ไม่สุจริตกระทำการฉ้อโกงให้ตนได้รับการปลดจากล้มละลาย ซึ่งมีการตรวจพบภายหลังจากที่ลูกหนี้ได้รับการปลดจากล้มละลายไปแล้ว เพื่อให้ศาลมีอำนาจเพิกสอนคำสั่งปลดจากล้มละลายนั้นได้

รายการ

ปัญหาทางกฎหมายในการทุ่มตลาดสินค้าภายหลังการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน

(มห่าวิทยาลัยศรีปทุม, 2556) สมพล ชินเจริญพันธ์

ปัญหาการทุ่มตลาดสินค้าจะต้องพิจารณาตามความตกลงว่าด้วยการตอบโต้การทุ่มตลาดภายใต้ GATT ข้อ 6 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ WTO โดยในปัจจุบันความตกลงดังกล่าวเกิดปัญหาทางด้านการตีความ ที่บทบัญญัติกำหนดไว้ไม่ชัดเจน ทำให้ประเทศผู้ไต่สวนการทุ่มตลาดใช้ดุลพินิจที่ไม่เป็นธรรม บิดเบือนเจตนารมณ์ของกฎหมายที่มุ่งคุ้มครองต่ออุตสาหกรรมภายในจากความไม่เป็นธรรมทางการค้า เช่น การหามูลค่าปกติจากประเทศที่สาม การเลือกใช้ราคาประเทศที่สาม หรือ การคำนวณราคาปกติจะใช้วิธีใดก่อนหลัง วิธีการเปรียบเทียบราคาเพื่อพิจารณาส่วนเหลื่อมการทุ่มตลาด และการใช้วิธีการ Zeroing Methodology ซึ่งเป็นวิธีที่ทำให้เกิดส่วนเหลื่อมการทุ่มตลาดที่สูงเกินจริง อีกทั้งพระราชบัญญัติการตอบโต้การทุ่มตลาดและการอุดหนุนซึ่งสินค้าจากต่างประเทศ พ.ศ. 2542 มาตรา 18 ไม่ได้กำหนดองค์ประกอบเกี่ยวกับการปรับราคาไว้ทำให้ไม่สอดคล้องกับความตกลงว่าด้วยการตอบโต้การทุ่มตลาดภายใต้ GATT ข้อ 6

รายการ

ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับคำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายที่มีลักษณะผิดพลาดอย่างชัดแจ้งและร้ายแรง

(มหาวิทยาลัยศรีปทุม, 2558) อัญชริกา มูลมา

วิทยานิพนธ์นี้ มุ่งศึกษาคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 47/2546 ที่ได้วินิจฉัยกรณีหน่วยงานของรัฐออกคำสั่งทางปกครองให้เจ้าหน้าที่ผู้กระทำละเมิดต่อหน่วยงานของรัฐชดใช้เงินตามมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 โดยที่ไม่ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ผู้นั้นได้กระทำละเมิดโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง ตามมาตรา 10 ประกอบกับมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ฯ การออกคำสั่งดังกล่าวจึงเป็นการกระทำที่มีลักษณะผิดพลาดอย่างชัดแจ้งและร้ายแรงในทางกฎหมายจึงถือเสมือนว่าไม่มีการออกคำสั่งทางปกครอง โดยคำพิพากษาของศาลปกครองนครราชสีมา ความเห็นของคณะกรรมการวิธีปฏิบัฏิบัติราชการทางปกครอง และความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกา ได้มีการนำหลักการเรื่องคำสั่งคำสั่งทางปกครองที่มีลักษณะผิดพลาดอย่างชัดแจ้งและร้ายแรง (Explicit and Scrious Error) ตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดดังกล่าวมาวินิจฉัยโดยเทียบเคียง แต่เนื่องจากพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ไม่มีบทบัญญัติเกี่ยวกับคำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายที่มีลักษณะผิดพลาดอย่างชัดเเจ้งและร้ายแรง หรือคำสั่งทางปกครองที่เป็นโมฆะ (Void) ไว้แต่อย่างใด มีเพียงบทบัญญัติที่ให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย (Illegality) เท่านั้น

รายการ

ปัญหาความเป็นอิสระของตุลาการในการพิจารณาพิพากษาคดี

(มหาวิทยาลัยศรีปทุม, 2556) บุษบา การกวี

หลักความเป็นอิสระของตุลาการ คือ การพิจารณาพิพากษาคดีตลอดจนการปฎิบัติหน้าที่ของผู้พิพากษาหรือตุลาการจะต้องกระทำโดยอิสระ ไม่หวั่นเกรงต่ออิทธิพล หรืออำนาจใดๆ การอยู่ในอาณัติของบุคคลหรือองค์การใด คำสั่งและคำแนะนำต่างๆเป็นสิ่งที่ต้องห้ามโดยสิ้นเชิง สำหรับตุลาการซึ่งทำหน้าที่ประสิทธิประสาทความยุติธรรมแก่ประชาชน นอกจากนี้ เมื่อตุลาการได้ปฏิบัติหน้าที่โดยสุจริตแล้ว ต้องปราศจากความกลัวว่าจะได้รับผลร้ายจากการใช้อิทธิพลหรืออำนาจใดเช่นกัน แต่เนื่องจากความเป็นอิสระของตุลาการไม่มีคำนิยาม หรือมีการให้ความหมายโดยแท้จริง ซึ่งบัญญัติไว้ในบทบัญญัติแห่งกฎหมายอย่างชัดแจ้ง จึงเกิดความเข้าใจและความคิดเห็นที่ไม่สอดคล้องต้องกันในหลักความเป็นอิสระของตุลาการในการพิจารณาคดีซึ่งมีผลต่อแนวความคิดของบุคคลทั่วไปแล้ว ยังมีปัญหากลไกในการตรวจสอบการปฎิบัติหน้าที่ของตุลาการ

รายการ

ปัญหาทางกฎหมายคุ้มครองร้านค้าปลีกรายย่อย

(มห่าวิทยาลัยศรีปทุม, 2557) กิตติภัฎ กาญจนสุวรรณ

เนื่องจากปัจจุบันไทยมีข้อผูกพันที่ต้องปิดตลาดสินค้าบริการ จากการกู้เงินจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (International Monetary Funds) ส่งผลให้ไทยมีพันธะข้อผูกพัน โดยต้องแก้ไขกฏหมายที่เป็นอุปสรรคต่อการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว ดังนั้น จึงเป็นสาเหตุประการหนึ่งที่ทำให้ไทยต้องเปิดเสรีค้าปลีกให้คนต่างด้าวเข้ามาประกอบธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทยได้อนุญาตให้คนต่างด้าวถือหุ้นในนิติบุคคลที่จดทะเบียนในประเทศไทยไม่เกิน 49% เมื่อถือหุ้นไม่เกิน 49% ก็ไม่ถือว่าเป็นคนต่างด้าว สามารถประกอบธุรกิจได้โดยไม่มีข้อห้ามหรือต้องขออนุญาตได้อยู่แล้ว ถ้าทุนมากกว่าที่กฏหมายกำหนดตามพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 ทำให้เงินทุนข้ามชาติเข้ามาในประเทศจำนวนมากได้มีการขยายสาขาของห้างดิสเคาท์สโตร์จำนวนมากในเวลาอันรวดเร็วส่งผลให้ร้านค้าปลีกรายย่อยหรือโชวห่วยค่อยๆทยอยปิดกิจการลงเกิดความเสียหายแก่เศรษฐกิจในท้องถิ่น เศรษฐกิจชุมชนอย่างมาก จึงไม่มุ่งเน้นศึกษาปัญหากฏหมายในการคุ้มครองร้านค้าปลีกรายย่อยซึ่งในปัจจุบันมี ตามประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะซื้อขายเองเป็นกฏหมายทั่วไปที่ไม่สามารถนำมาใช้ได้