ปวีณา ราศรี2019-03-082019-03-082562-03-08https://dspace.spu.ac.th/handle/123456789/6091บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรีวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ (1)เพื่อศึกษาระดับความผูกพันของพนักงานองค์กรธุรกิจ อสังหาริมทรัพย์ จังหวัดชลบุรี (2) เพื่อเปรียบเทียบความผูกพันของพนักงานต่อองค์กรธุรกิจ อสังหาริมทรัพย์ จังหวัดชลบุรี จำแนกโดยปัจจัยส่วนบุคคล(3) เพื่อศึกษาระดับอิทธิพลของ แรงจูงใจและการธำรงรักษาที่มีต่อระดับความผูกพันของพนักงานองค์กรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ กลุ่มตัวอย่างของงานวิจัยนี้ คือ พนักงานในองค์กรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ จังหวัดชลบุรี จำนวน 388 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ คือ ร้อยละ ค่าเฉลีย ค่าส่วนเบียงเบน มาตรฐาน การทดสอบที การวิเคราะห์ความแปรปรวน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคุณ ผลการวิจัยพบว่า (1) ระดับความผูกพันโดยรวมของพนักงานองค์กรอสังหาริมทรัพย์ อยู่ ในระดับมาก( x =4.14, SD = 0.48)(2) ความผูกพันของพนักงานองค์กรอสังหาริมทรัพย์ไม่แตกต่าง กันตามปัจจัยส่วนบุคคลในทุกด้าน (3) ปัจจัยจูงใจและการธำรงรักษาที􀃉ส่งผลต่อความผูกพันของ พนักงานองค์กรอสังหาริมทรัพย์ ได้แก่ ด้านความมีอิสระในการปฏิบัติงาน(β = 0.18, p= 0.00) ด้าน ลักษณะของงาน(β =0.18, p= 0.00) ปัจจัยการธำรงรักษาได้แก่ ด้านสวัสดิการของพนักงาน (β = 0.24, p= 0.00)ด้านนโยบายและการบริหาร (β = 0.20, p= 0.00)และด้านสภาพแวดล้อมภายในองค์กร(β = 0.15, p= 0.00)thปัจจัยจูงใจการธำรงรักษาความผูกพันของพนักงานอสังหาริมทรัพย์Thesis